នៅក្នុងសម័យមុនខ្មែរជើងនិយមប្រគ្រែ ដែលធ្វើពីឈើ និង ប្រើរនាបបន្ទះ ឬស្សី និងនីវឈើជាដើម។ ចំណែកពូកវិញធ្វើពី សំឡីគ ដែលប្រើយូរទៅ ប្រែក្លាយជាររឹង។
និងធ្វើអោយក្តៅ ពេលអង្គុយ ឬដេកសម្រាក់យូរ។ ចំណែកនៅសម័យទំនើបគេប្រអេប៉ុងធ្វើពីស្ងោ ដែលមានប៉ោងឡើងពេកក្រោក និងផតចុះពេលអង្គុយលើ។
និងធ្វើអោយក្តៅ ពេលអង្គុយ ឬដេកសម្រាក់យូរ។ ចំណែកនៅសម័យទំនើបគេប្រអេប៉ុងធ្វើពីស្ងោ ដែលមានប៉ោងឡើងពេកក្រោក និងផតចុះពេលអង្គុយលើ។
ការកែច្នៃបែបនេះ គឺយកគំរូតាមបែបបុរាណាចារ្យ ដើម្បីតម្រូវតាមការពេញនិយម
និងជីវភាពរបស់មនុស្សសម័យទំនើបនេះ។
មិនទន់ មិនធ្វើអោយស្រួលខ្លួនពេលប្រើ មុខជាត្រូវគេបោះចោលលែងប្រើ និងខូចផ្លាកយីហោ
ក្រុមហ៊ុនផលិតទៀតផង។
មិនទន់ មិនធ្វើអោយស្រួលខ្លួនពេលប្រើ មុខជាត្រូវគេបោះចោលលែងប្រើ និងខូចផ្លាកយីហោ
ក្រុមហ៊ុនផលិតទៀតផង។
0 件のコメント:
コメントを投稿